کشتار 36 امریکایی توسط اسرائیل و مجوزی که برای تشییع صادر نشد

رجانیوز: «حمله ارتش اسرائیل به ناو جنگی آمریکا و کشتار حدود 36 نفر از خدمه این ناو» شاید بیشتر به یک داستان فانتزی در یک مجله عامه‌پسند شبیه باشد اما اینگونه نیست و این اتفاق در سال 1967 روی داده است.


هشتم ژوئن 1967 میلادی است. اسرائیل سرگرم جنگ سوم خود با اعراب است و در حال نبرد با نیروهای مصری، سوری و اردنی. مقامات آمریکا نگران از حمله اسرائیل به سوریه متحد شوروی و احتمال واکنش شوروی در صورت حمله اسرائیل به سوریه، تلاش می‌کنند تا از طریق ارسال ناو جاسوسی U. S. S. Liberty که قابلیت شنود تمامی مکالمات راداری، خطوط تلفی و بی‌سیمی و رمز گشایی آن‌ها را در شعاع ۵۰۰ مایلی دارست، نسبت به تصمیم احتمالی اسرائیل در مورد حمله به سوریه اطلاعات کسب کنند تا در صورت لزوم بتوانند جلوی عواقب ورود شوروی به جنگ را بگیرند.

موشه دایان وزیر جنگ وقت اسرائیل با اطلاع از ماموریت ناو آمریکایی، دستور هدف قرار دادن ناو را صادر می‌کند. تنها زمان کمی پیش از حمله هوایی به ناو U. S. S. Liberty، دفتر وابسته نظامی ایالات متحده از جریان تصمیم حمله نیروهای اسرائیل به این ناو مطلع می‌شود و اقدام به اطلاع رسانی به آمریکا می‌کند. پس از روشن شدن طرح اسرائیل، وزارت دفاع ایالات متحده با ارسال سه پیام رمزگزاری شده با طبقه بندی فوق سری دستور دور شدن ناو از آب‌های اسرائیل را صادر می‌کند؛ پیام‌هایی که ناو ایالات متحده هیچ‌گاه آن‌ها را دریافت نکرد.

بعد از مدتی جنگنده‌های اسرائیلی در عرشه پیشرفته‌ترین ناو جاسوسی آمریکا حمام خون براه انداختند و ۳۴ خدمه کشتی را کشته و ۱۷۴ نفر دیگر را زخمی کردند.

تلاش ناو آمریکایی برای فرار از منطقه درگیری

پیشرفته‌ترین ناو جاسوسی وقت ایالات متحده مورد حمله هوایی جنگنده‌های اسرائیل قرار می‌گیرد و ۳۴ نفر از خدمه آن کشته شده و ۱۷۴ نفر دیگر نیز مجروح می‌شوند. شدت حملات به قدری است که ناو جاسوسی U. S. S. Liberty از کار می‌افتد.

رژیم اشغالگر قدس این حمله را یک اشتباه تلقی می‌کند و مقامات آمریکایی نیز از این حادثه با سکوت عبور می‌کنند. تشییع جنازه کشته‌شدگان، بدون تشریفات نظامی که عادت ارتش آمریکا برای دفن اجساد سربازان است، انجام گرفت و وقتی اقوام مقتولین به دادگاه بین‌المللی لاهه شکایت کردند و از دولت اسرائیل جبران خسارت و «پنجاه میلیون دلار» حق خون خواستند، وزارت امور خارجه به آن‌ها هشدار داد که: «دردسر نتراشند.»

اعتراضات مردمی نسبت به عدم واکنش کاخ سفید به این جنایت اسرائیل


  

نتیجه ارزنده‌ای که از این حادثه نصیب دولت اسرائیل شد، این بود که آنان دانستند دولت آمریکا در سرسپردگی خود صادق است و هیچ یک از اقدامات آنان، به هر نحوی که صورت پذیرد، خواه علیه مردم آمریکا و خواه مردم سراسر جهان، آنان را که از قدرت و تنها قطب نیرومند جهان بودن، دم می‌زنند، نخواهد آزرد و هرگز دست به یک حرکت جدی علیه اسرائیل نخواهند زد. این نکته بار دیگر در تهاجم صهیونیست‌ها به لبنان و کشتار آوارگان بی‌گناه به اثبات رسید. 
 
در واقع، دولت آمریکا شهامت نشان دادن عکس‌العمل شدید علیه اسرائیل را ندارد. دولتی که برده رأی یهودیان کشور خود و حمایت سازمان یهودیان جهان است، از خود نمی‌تواند اراده‌ای داشته باشد. در طول مدت این ۴۶ سال رسانه‌های آمریکایی نیز به هیچ وجه اقدام به پوشش اخبار این واقعه مرموز و تعجب برانگیز نمی‌کنند. فشار لابی‌های صهیونیستی داخل آمریکا هم مانع از آن شد که هیچ اقدامی در واکنش به این حمله اسرائیل از سوی آمریکا صورت پذیرد.